گروه درمانی

گروه درمانی

با توجه به اینکه بخشی از مشکلات انسان ها ریشه مشترک دارد گروه درمانی می تواند در حل آنها مفیدتر بوده و به مراجعان این فرصت را بدهد که بتوانند با تجارب یکدیگر آشنا شده و مشکلات خود را بهتر بپذیرند. گروه درمانی می تواند با هدف پیشگیری و درمان صورت گیرد. آموزش مهارتهایی مانند مدیریت استرس، کنترل خشم، فرزندپروری، مدیریت رفتار کودکان و…………از جمله مهارت‌هایی هستند که درگروه آموزش داده می شوند. علاوه بر این در گروه درمانی می‌توان به حل مشکلات ارتباطی، اجتماعی، شغلی، اضطراب ، افسردگی، اعتیادو….کمک کرد. افراد گروه باید از انگیزه لازم برخوردار باشند، میل به تغییر داشته باشند و در راستای رسیدن به این هدف بکوشد. آنها باید گروه درمانی را باور داشته و آنرا یک شیوه درمانی مفید و مناسب بدانند.

در آغاز تشکیل گروه ، افراد  به درمانگر وابسته اند ولی در ادامه فعالیت گروه با نظر اعضاء گروه ادامه می یابد و بخشی از مباحث به مشکلات خاص افراد اختصاص داده می شود. در جلسات اولیه گروه درمانی اعضاء گروه در انتظار راهنمایی و دستور العمل درمانگر هستند وخود را وابسته به درمانگر احساس می‌کنند. در مرحله دوم وابستگی تغییر شکل می‌دهد و افراد گروه یاد می‌گیرند که وابسته به درمانگر نباشد و مسئولیت پذیر باشد..

در مرحله سوم صمیمت بیشتری بین گروه ایجاد می‌شود. احساسات خود را بهتر بیان می‌کنند و واکنشهای مناسب در مقابل احساسات دیگران نشان می‌دهند. درمانگر در جلسه درمان حضور دارد، اما تنها اداره کننده جلسه نیست. سعی می‌کند به عنوان یک عضو گروه انسجام جلسه را حفظ کند. و از تکنیکهای مختلف در مورد اعضاء گروه و واکنشهای آنها استفاده کند. ممکن است گروه درمانگر جلسه را با خطاب گروهی آغاز کند و ادامه جلسه را با تشویق و باز خورد به اعضاء تداوم بخشد..